Մի օր Բրյուսելից օդանավով գալիս եմ Վիեննա…ու մի դղրդոց, ամբողջ օդանավը թնդում է.-Աշոտյան-սիկ-տիր, Աշոտյան-սիկ-տիր…

Մի օր Բրյուսելից օդանավով գալիս եմ Վիեննա, որ գամ Երեւան, նոր ենք նստել, ես խրվել եմ գրքի մեջ, ականջակալներով Փարփլ եմ լսում, մեկ էլ զգում եմ ինչ-որ խառը ռիթմ է մեջը, մի պահ մտածում եմ երեւի համերգային ձայնագրություն է, բայց չէ, հանեցի ականջակալներս, ու մի դղրդոց, ամբողջ օդանավը թնդում է.-Աշոտյան-սիկ-տիր, Աշոտյան-սիկ-տիր…

 

 

 

Տեսնեմ, էս մի քանի եվրոպացիք կապտած նայում են վանկարկող հայերին, սրանք մի մասը խնդալով-հռհռալով, մի մասը ջղայն վանկարկում են… Կողքիս շվեդը, թե.-ի՞նչ է պատահել, ինչ հաշիվ է։-Ասի.-հեչ, տարեդարձ են շնորհավորում…

Բա հո չէի պատմելու սաղ…

 

 

 

Աղբյուր՝ Levon Barseghyan

Հա բայց, որ պատմեիք ս……ր ոնց էիք՞ թարգմանելու…

Be the first to comment on "Մի օր Բրյուսելից օդանավով գալիս եմ Վիեննա…ու մի դղրդոց, ամբողջ օդանավը թնդում է.-Աշոտյան-սիկ-տիր, Աշոտյան-սիկ-տիր…"

Leave a comment

Your email address will not be published.


*